Drugo veče “Muzičkog edikta” u znaku “slavuja vizantijske muzike”

On je dokaz da je  najljepši instrument koji je Bog stvorio glas ljudski i da se u njemu mogu stopiti zvuci svih instrumenata. Kada  glas svoju službu nađe u crkvi i to kao pojac, onda taj glas postaje još ljepši i još savršeniji.

Sveštenik je Pravoslavne hrišćanske crkve, Svete Atinske Arhiepiskopije – Grčke. Teolog, doktor komunikologije – teologije, filmski i televizijski reditelj, producent zvuka, pijanista, horski dirigent, solista. Odrastao je u veoma religioznoj grčkoj porodici, u atmosferi poštovanja i ljubavi prema Bogu. Nazvan je “slavujem vizantijske muzike”, održao je više od 500 koncerata širom sveta. Počeo je kao profesionalni pojac sa trinaest godina a u petnaestoj godini, Ministarstvo obrazovanja Grčke, dodelilo mu je posebnu nagradu za izuzetni talenat, u izvođenju vizantijske muzike. Nikodimos Kabarnos je prvi došao na ideju da prvi promoviše vizantijsku muziku na internetu, a snimci koje je postavio bili su najposećeniji. Kao pripadnik svetske bašteni vizantijske muzike, podigao je vizantijsku muziku na nivo najslušanije i najgledanije u Evropi. Zahvaljujući svom izuzetnom znanju u ovoj oblasti, svojoj profesionalnosti, dao je veli značaj odličnom kvalitetu zvuka i slike. Poreklo njegovog muzičkog obrazovanja je Grčka.

Otac Nikodimos Kabarnos, očaran je jedinstvenim životom i molitvom na Svetoj Gori, svetom mestu gde je i živeo neko vreme. Pod uticajem veličanstvenosti i jednostavnosti vizantijske umetnosti, on zna kako da voli i sluša muziku koja dokazi iz prirode, zvuke Božijeg stvaranja. Ljubav prema lepoti Božijeg stvaranja i više od toga, njegova ljubav prema samom Bogu, stalno obogaćuje njegovo stvaralaštvo sa jednostavnim osobinama koje proizilaze iz njegove stalne veze i komunikacije sa Bogom. Zbog svoje muzike i ličnosti, otac Nikodimos, važan je deo vizantijske muzičke baštine u svetu. On je dijamant jedinstvenog sjaja u baštini vizantijske muzike.  

Nastup oca Nikodimosa Kabarnosa nagrađen je dugim aplauzom kao i nastup svih horova, a aplauzi su gotovo uvek trajali duže od izvođene kompozicije. Nastup horova u crkvi dao je celoj večeri posebnu atmosferu. Glasovi koji su se stapali u jedinstveni zvuk na trenutak su učinili da sve u Sabornom hramu uživi, a oni su svojim uzvišenim pevanjem budili neobičan osećaj pripadnosti veri kod posetioca. Glasovi horskih pevača oživele su, učinilo bi se na trenutak, i freske u hramu koje su uz zvuke koji su lebdeli u vazduhu dobijale posebno značanje.

Na samom početku druge festivalske večeri nastupio hor Dečje- omladinska crkvena pevačka družina „Branko“ iz Niša, pod rukovodstvom dirigenta gospođe Jovane Mikić. 

Dečje- omladinska crkvena pevačka družina „Branko“ je integralni deo Crkveno-pevačke družine “Branko”Osnovan je 1995.godine sa potrebom  da naši najmlađi vernici učestvuju u molitvi i pesmi. Sada su  već zrao omladinski ansambl i kadri su sasluživati cello bogosluženje.

Potom su se prisutnoj publici predstaviti crkveni hor "Sveti knez Lazar", koji deluje pri srpskoj crkvenoj opštini u Birmingemu, Velika Britanija,pod rukovodstvom dirigenta gospođe Dragane Zebić.

Hor “Sveti knez Lazar” iz Birmingema je manji mešoviti hor. Tradicija horskog  pevanja počela je dolaskom političkih emigranata  iz bivše Jugoslavije. Prvi hor Lazarice bio je muški  hor, a od 1951. godine hor  postaje mešoviti.

Festivalsko veče je nastavljeno nastupom kamernog hora "Pevnica", pod rukovodstvom dirigenta gospođe Marine Gavrilović. Zatim je nastupito hor "muzyka.cerkwie.pl", sa katedre za dirigovanje kozervatorijuma Frederik Šopen iz Varšave, Poljska, pod rukovodstvom dirigenta Miloša Bogića.