Đaci pešaci na jugu Srbije

Đaci u selima u opštinama Leskovac i Vranje duž administrativne linije sa Kosovom u školu idu peške, kroz šumu punu vukova.

Roditelji učenika izdržavaju porodice stočarstvom, sečom drveta i pravljenjem ćumura, pa jedino zimi i kada je loše vreme mogu da ih prate do škole.

Deca iz sela Ravnog Dela u školu idu stazom širine metar i po koju pređu svakog dana po dva puta. Ustaju ujutro u šest da bi stigli na nastavu od pola devet u selo Mijovce udaljeno 10 kilometara. Oni iz tog sela na oko 1000 metara nadmorske visine sa područja Leskovca idu u školu koja se nalazi u ataru grada Vranja i tamo su jedini đaci.

Njihovi drugari iz istog sela koji pohađaju prvi i drugi razred idu u školu u selu Gornja Oruglica na teritoriji Leskovca. U školi od blata, koja nema toalet ni osvetljenje, samo oni slušaju učitelja.

Dok se putevi do ovih sela ne izgrade, odbornici skupštine grada Leskovca predlažu da ministarstvo prosvete pronađe rešenje za trinaestoro đaka pešaka.

Međutim, ministar prosvete Žarko Obradović je, tokom nedavne posete Leskovcu, gde je otvarao Visoku poslovnu školu, rekao novinarima da neće odgovarati na pitanje koja kvare svečanost otvaranja škole.

Prema podacima lovačkih udruženja, u planinama od Vranja do Leskovca, kojim prolaze đaci pešaci, ima oko 200 vukova.