Pokradene biste srpskih književnika

Književno društvo „Drainac” iz Prokuplja, Udruženje književnika Srbije i Kulturno-prosvetna zajednica Srbije pokrenuli su inicijativu da se našem poznatom pesniku Radu Draincu (1899–1943), o sedamdesetogodišnjici od njegove smrti, podigne bista na Kalemegdanu. Čeka se odluka Komisije za imenovanje ulica, trgova i spomenika Skupštine grada Beograda.

Rade Drainac (Radojko Jovanović), književnik i novinar, rođen je u Trbunju, kod Blaca, u Toplici. Posle prelaska preko Albanije, u Prvom svetskom ratu, školovao se u Francuskoj. Bio je urednik časopisa „Hipnos”, „Novo čovečanstvo”, „Front”, SAD (Slika aktuelnih događaja), „Nova brazda”… Pod uticajem sumatraizma Miloša Crnjanskog i zenitizma Ljubomira Micića, osnovao je hipnizam, čiji je manifest objavljen 1922. Pisao je avangardnu i buntovnu poeziju, putopisne reportaže i socijalne hronike. Autor je zbirki: „Erotikon”, „Bandit ili pesnik”, „Banket”, „Ulis”, „Dah zemlje”, romana: „Španski zid”, „Naša ljubav” i „Plamen u pustinji”, zbirke pripovedaka: „Srce na pazaru”, knjiga eseja: „Rasvetljenje” i „Osvrti”. Zavod za udžbenike iz Beograda, objavio je dela Rada Drainca, u deset knjiga, koja je priredio Gojko Tešić.

U holu Udruženja književnika Srbije nedavno je postavljen bareljef s Drainčevim likom, rad vajara Dragana Drobnjaka. Ovaj akademski vajar autor je i Drainčeve biste, koja je 1969. godine postavljena u Prokuplju.

Drinka Radovanović, naša poznata vajarka, uradila je, takođe, bistu Rada Drainca. Jedna je postavljena u Trbunju, u pesnikovom rodnom selu, a druga je, zajedno s bistom Bore Stankovića, bila u beogradskom restoranu „Aleksandar”, koji je pripadao BIP-u, u Cetinjskoj ulici. Kado je došlo do privatizacije BIP-a, i gašenja restorana „Aleksandar”, na volšebni način nestale su biste Bore Stankovića i Rada Drainca.

Biste dva velika srpska književnika: Bore Stankovića, koji je punih devet godina radio u pivari, kao finansijski inspektor, i Rada Drainca, koji je bio čest gost Skadarlije, postavljene su 16. oktobra 1997. godine. Tanasije Mladenović govorio je o Draincu, a Radoslav Vojvodić o Stankoviću. Odlomke iz dela velikih pisaca kazivao je Vico Dardić.

U to vreme, objašnjava Drinka Radovanović, raspisivani su konkursi za postavljanje spomenika, a stručni žiri je birao najbolji rad. Kada su izabrane njene biste Bore Stankovića i Rada Drainca, predsednik žirija bio je Zoran Markuš. Drinku Radovanović, naravno, najviše zanima gde su završile biste srpskih pisaca iz restorana „Aleksandar”. Izrada jedne takve biste košta oko 2.500 evra.

Bilo bi lepo pronaći biste Bore Stankovića i Rada Drainca, a kada Komisija za imenovanje ulica, trgova i spomenika Skupštine grada Beograda odredi mesto na Kalemegdanu za velikog pesnika, trebalo bi raspisati konkurs za idejno rešenje i izabrati najbolji rad. Topličanin Ratomir Timotijević, veliki poštovalac Drainčevog dela, spreman je da finansira izradu biste i postamenta. U čitav posao bi trebalo uključiti i Ministarstvo kulture Republike Srbije, Sekretarijat za kulturu grada Beograda i grad Prokuplje.