Leskovački kulturni centar: Stanje stvari, društvo i autor u njemu

Ovaj program je koncipiran kao otvoren dijalog o umetničkom radu Uroša Đurića, njegovom pristupu stvaralačkoj praksi i promišljanju pozicije autora u savremenom društvu. Razgovor sa umetnikom vodiće kustos i teoretičar umetnosti Stevan Vuković, koji u kontinuitetu prati, analizira i kontekstualizuje Đurićev rad još od objavljivanja „Manifesta autonomizma“ početkom devedesetih godina.

Uroš Đurić spada među one retke ličnosti srpske kulture koje uspevaju da budu istovremeno veoma lokalno ukorenjene i međunarodno prepoznatljive.

U fokusu ovog razgovora biće ključni nodusi Đurićevog višedecenijskog umetničkog istraživanja, produkcije i izlaganja i javnog delovanja:
1. Autonomizam i „lični princip“: Kako je u uslovima društvene krize devedesetih nastala strategija aktivnog eskapizma, u kojoj je autoportret postao polazna tačka u građenju paralelne, autonomne realnosti.
2. Izbegavanje „naturalističke greške“: Na koji način Đurićeva figuralna predstava nadilazi puku biografiju i mikro-istoriju empiričnog autora, pretvarajući sopstveni lik u konceptualni instrument za dekonstrukciju vizuelnog jezika savremene kulture.
3. Projekat o populizmu: Kako se kroz serijale kao što su „Dečaci iz kraja“ ili radovi sa medijski poznatim ličnostima, prepliću elita i masovna kultura, sport, estetika medija i potkulture, te na koji način umetnik preuzima ulogu „sintetičkog intelektualca“ u savremenom društvu?
4. Lične i kolektivne arhive: Od pozivanja na istorijske avangarde (poput ruskog eksperimenta i Kazimira Maljeviča) do potkulturne scene SKC-a, pank i novotalsnog nasleđa, koa i redefinisanja formata same izložbe kao medija umetničkog rada.

Razgovor u Leskovcu pružiće publici priliku da iz prve ruke, kroz dijalog umetnika i kustosa koje povezuje višedecenijska praksa zajedničkog delovanja, zađe iza medijske površine Đurićevog lika i sagleda složene konceptualne, strategijske i slikarske postupke koji čine srž njegovog rada.

Za publiku u Leskovcu ovaj susret ima posebnu težinu. U vreme kada Leskovac nosi titulu Nacionalne prestonice kulture Srbije, a Likovna kolonija Vlasina nastavlja tradiciju umetničkog okupljanja van centra, Đurićeva priča pokazuje da se relevantna umetnost može stvarati bilo gde gde se stvori kritična masa autora koji ne žele da budu puki potrošači kulturne ponude, nego aktivni učesnici stvaranja žive kulturne scene, te da se na osnovu toga može graditi mreža autora i kontekst njihovog rada u kulturi, uprkos svim ograničenjima. Njegov „uradi sam“ pristup, nadograđen umetničkim obrazovanjem i aktivnom izlagačkom praksom u lokalnom, kao i u međunarodnom kontekstu može biti podsticaj mnogim mladim umetnicima iz regiona.

Uroš Đurić je zbog vas u Leskovcu. Ne propustite priliku da čujete uživo njegovu priču, i da stupite u neposredan razgovor sa njim.