Lukovska banja: Blagotvorna voda sa padina Kopaonika

Obzirom na nadmorsku visinu i svoj subplaninski položaj, kao i pod uticajem prizemnog toplog sloja vazduha koga zagrevaju mineralni izvori, banja ima odlike klimatskog lečilišta. Zaštićena je sa svih strana visovima, tako da zimi nema snega, ali zato ima puno magle. Tokom leta je mikroklima banje prijatna, a kiše koje veoma često padaju (800 mm padavina godišnje) čine vazduh svežim i čistim, sa nižim temperaturama. Najmanje padavina ima u februaru i septembru, a najviše u maju i junu. Najtopliji mesec je jul, a najhladniji januar. 

Po broju i izdašnosti lekovitih izvora Lukovska banja se ubraja u najbogatije banje Srbije. U banji ima ukupno 37 izvora čija je izdašnost preko 100 litara vode u sekundi. Temperatura vode je od 56-69oC. Sva izvorišta se nalaze u zoni dužine 400 m koja se može podeliti na istočnu (Gornja Banja) i zapadnu (Donja Banja) zonu.

U Lukovskoj banji uspešno se leče bolesti lokomotornog aparata, ginekološka oboljenja, anemija i stanja nakon teških bolesti i stanja nakon srčanog i moždanog udara. 

Sama činjenica da se nalazi na planini Kopaonik ukazuje na to da Lukovska Banja raspolaže ogromnim prirodnim potencijalima značajnim za razvoj turizma. Ogranak Kopaonika Štavska Treska (1.439 m) predstavlja najbolji vidikovac u Toplici i pruža odlične uslove za planinarenje. Iz sela Štava, koje je udaljeno 8 km od Lukovske Banje, potrebno je prepešačiti 4,5 km i savladati visinsku razliku od preko 500 m da bi se došlo do ovog vrha. Treska je okružena planinskim rekama, brojnim izvorima pitke vode, kao i starom bukovom šumom u kojoj rastu jestive gljive i brojne vrste lekovitog bilja. 

U široj banjskoj okolini, nalazi se i Đavolja varoš, smeštena na obroncima Radan planine. Predstavlja spomenik prirode sa dva prirodna fenomena: jedan je geomorfološki relikt - skup zemljanih figura sa kamenim kapama, a drugi fenomen čine dva izvora jako kisele, visoko mineralizovane vode. U okolini ovog lokaliteta pronađeni su i arheološki ostaci naselja, groblja, crkve i rudarskih jama. Đavolja varoš je 1959. godine stavljena pod zaštitu države, 1995. godine proglašena je za spomenik prirode i stavljena na listu prirodnih dobara od izuzetnog značaja, a UNESKO ju je stavio na svoju potencijalnu listu značajnih prirodnih znamenitosti iz 2009. godine.  

U neposrednom okruženju banje nalaze se tri crkve. Izgradnja Crkve Svetog Đorđa na Nenadovom kamenu počela je 2002. godine. Narodno verovanje kaže da je Sveti Sava ovaj kameni vis obeležio kao sveto mesto i postavio krst, ostavivši amanet da se na njemu podigne crkva. Na groblju u selu Lukovo, 2 km od banje, smeštena je crkva Svetih apostola Petra i Pavla koju je po predanju podigao kralj Milutin, a Turci su je srušili. Obnavljana je više puta, poslednji put nakon zemljotresa 1983. godine. Crkva Svetog Mine, koja po nekima potiče još iz XII veka, ali je verovatnije da je izgrađena u prvoj polovini XVII veka, nalazi se u Štavi, selu udaljenom 8 km od Lukovske Banje. Poseban kulturno-istorijski značaj imaju relativno dobro očuvane freske koje su oslikale sve značajne događaje iz dotadašnje hrišćanske istorije. Na području grada Kuršumlije, udaljenog 36 km od banje, postoje crkva Svetog Nikole i crkva Svete Bogorodice, obe iz XII veka, zadužbine Stefana Nemanje, kao i arheološki lokalitet Marina Kula – bazilika iz ranovizantijskog perioda (V-VI vek). 

Sportsko – rekreativni turizam je takođe izuzetno razvijen. U banji postoje otvoreni i zatvoreni bazeni, tereni za mali fudbal, rukomet i košarku, teniski tereni i sportska hala. Lukovska Banja ima i svoju ski stazu sa žičarom i pažljivo obeležene „staze zdravlja“. 

U Lukovskoj banji postoje dva hotela, a smeštajne kapacitete dopunjuje ponuda u privatnim stambenim objektima. Banjski hoteli raspolažu sa tri moderno opremljene sale kapaciteta 150 mesta u kojima se mogu održavati sastanci, kongresi i seminari. 

Ugostiteljske usluge pružaju hotelski restorani i etno restoran „Lukovske kolibe“ sa tradicionalnom kuhinjom ovog kraja.