Šumatovačka crkva - Hram Svete Trojice

Nema pisanih podataka da je Sv. Trojica bila manastir ili metoh nekog od manastira, mada se nakon osvećenja pri njoj javlja jeromonah Hadži Spiridon. Ovi podaci potiču iz državnog šematizma Kraljevine Srbije.

Prota Avram Milovanović u svom izveštaju od 12. februara 1908. godine, šumatovačku crkvu Sv. Trojice navodi kao kapelu na svojoj parohiji.

O njoj piše:

"Za kapelu šumatovačku, koja je u krugu opštine aleksinačke, koja je ozidana 188 (5. - ZS). Stila je gotskog - u vidu lađe - bez zvonare zidana. Posvećena je Sošestviju Sv. Duha - Sv. Trojici. Podigli su je dobrovoljnim prilozima obližnja mesta, a najviše Aleksinac. Osvećena je 1888. god. septembra 4. od strane tadanjeg Episkopa niškog, a sadanjeg Mitropolita G. Dimitrija. Zapisa nema nikakvih. Ova je crkva je podignuta na starim zidinama, a kakve su to zidine nezna se.

Za zidanje ove kapele pokretač je neki pok. Petko Stojković iz Vakupa, kome je se - govorio je - ,,prikazivalo na snu, da tu ima crkva'' i da mu je naređivano - takođe u snu - da tu crkvu obnovi. I pošto je najpre te zidine sa još dvojicom za koje mu je takođe u snu kazano i to: Pecom Uroševićem iz Vakupa i Petrom tričarskim iz Aleksinca - odkopao, onda je narod posle gomilama dolazio, priloge davao, a i prošnjom su mnoge priloge prikupili, govoreći da taj hram podižu za spomen izginulim na Šumatovcu koje je brdo - (i šanac) u neposrednoj blizini, gde je bila i znamenita šumatovačka bitka 1876. god. u prvom srpsko-turskom ratu. I zato je narod rado davao priloge. Ova je crkva podignuta za mesec dana.

Crkva - kapela - Šumatovačka, ima Sv. odežde, Sv. sasude i dr. Sv. utvari, ali je sve to staro i prosto. Sv. prestolni krst nabavljen je po postojećem naređenju sadanjeg G. Episkopa Nikanora. Samo je dosta prost. Knjiga ima najnužnijih. Zvono jedno manje ima koje je na maloj drvenoj zvonari, odvojenoj od crkve.''

Fotografiju je načinio naš poznati kompozitor Vladimir Đorđević, a potiče iz zaostavštine njegovog brata dr Tihomira Đorđevića, koja se čuva u Narodnoj biblioteci Srbije.

Aleksinačke vesti